OLAĞAN

Ben Nida..
Soluğuma toplanıp duran katrandan katı yaşanmışlığımla;
Kaç kez öldüm, kaç kez yaşadım ve sandım bilmiyorum.
Ki çabalamıyorum artık.
Şaşırmıyorum da.
Hep aynı saatte duran bozuk bir saatten öteye geçemiyor çünkü var oluşum.
Araftayım ve hep ordaydım.
İştahla beslediğim sonuçsuzluğum mütemadiyyen aç artık!
Bir türlü secdeye varamayan kıyamda çakılmış yalnızlığım ise benler kabristanı gibi.
Anidan doğup yetemeden toprağa verdiklerimin ismi cisminde yitiyor ki;
Ben eylemsiz kalıyorum çokça.
Kendi kendini yok etmediki kabiliyetsizliğim dünyayla yasal bağlantılarımı koparmama engel oluyorken;
Ellerin geliyor aklıma apansız..
Karıp katıyorum kendimi.
Başlangıçlarımsa yolun yarısında sonsuz..