Zamanın ötesinde mekandan muaf karışıyorsun ya bazen,
Güneşin gecen birbirine giriyor ya hani.
Olduğunla olmadığını unutuyor ve ardını önünde görüyorsun ya hani.
Bilesin ki!
O vakitleri dahi ayrıştırıyor ancak ve ben senin kim olduğunu çok iyi biliyorum.
Avuçlarıma akan, çizgilerime kaynaşmış yüzün ise eğer, yüreğime gömdüm ve esirgedim seni.
Kendim dahi dokunamam.
Varlığımın bir parçasısın artık.
Sarmallarımda adın geçiyor.
Adenin, guanin, sitosin ve N...!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder