Aykırı Fani..

Yalanlar ve doğru Sanılanlar,

Durma konuş kendine doğru,

Onlara konuşamadığın kadar sus sonra,

Bu şizofreni hayatı kabullenmek zor olasa da,

Daima yürü!

Kaçmak eşiğin sınırlarında kaybolmaktır çünkü!

Zaman, umut ya da dışında kalmak,

Ne farkeder ki!

Adın hiçliğin yüzünde anıldıktan sonra,

Bırak dünya dönmesin dışarda!

Sen Ol!

Pişmeyi bırak!

Hamlar ateşi çaldıktan sonra,

Sapına kadar yaşayan sen ol!

Kimene ki!

Kıyılar dururken dibe dalmışın,

Dilindeki yasak türküymüş ,

Başkası değil onun için olmuşluğun,

Kimene ki!

Sen burda kal!

Bu bir maskeli balo,

Sense çıplaksın...

Sakın utanma!

Görünmeyen adamsın sen.

Bilmez!

Bilemez onlar!

Zulandaki anlamsız hayalet,

Uykularındaki etten kemikten adamdır.

Kayıp benliğini giydirir sana!

Bilmez onlar!

Sen kapa gözlerini;

Haram sızmasın içlerine...

Damarlarında dolaşan ince sızı uğramasa da ona,

Sen durma!

Seviş acıyla,

Azalmaz tenin;

Hayat diye yaşadığın  kadar...

İpteki cambaz olsan da,

Sana ayrılan kadarına ilerle!

Bilsen de herzaman ki gibi olmadığını ,olmyacağını,

Vazgeçme istikametinden!

Doğru olmasan da ;

Kendine göçensin...