Varışlarımdan - 2

Rab!

Tutupta en ince yerinden nasılda imtihan ediyorsun ademi.

Verdiğine şükretmekle, diyetine isyansız sabrında yakıyorsun.

Hani bir nefesti oysa çekmeye sevdalığım.

Kimselerce haram içimce sonuna kadar helal çeşmelerdi vuslatlarım.

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan!

Çıkarıp çıkarıp ta benliği zirvelere nasılda çalıyorsun hiçe..

İçinden çıkamadığım içime sığdıramadığım ne varsa heybemde şimdi.

Ne bir eksik ne bir fazla.