Varışlarımdan - 4

Rab,
Yarattığın balçığa buladı elini,
Eksiltti beyazın herşeyle demlenmiş tabii halini.
Ruhu çarmıha gerdi, posayı hakim kıldı.
Varlığınla mümkündü oysa varlığım..
Hakikatindi imanım,
Vaadindi sabrım,
İstikametindi aydınlığım..
Şimdi dilimde lal,
Sırtımda kambur,
Ayaklarımda pranga yalnızca sana kul oluşum..
Sarsılmaz değilim elbet,
Lakin; aynada gördüğümün karanlığında boğma beni,
Gözümün gördüklerinde de, zihnimin ürettiklerinde de hatırlat kudretini.
Nefsimi kıblemden uzak tut!
Güneş tariflediğin gibi doğsun günüme; ay anlattığın haliyle aydınlatsın gecemi.
Hikmetinden öteye varmasın fikriyatım,
Senin için sana çıktığım yolda beni bendeki senle buluştur.
Rab!
Benliğimin devrimlerinde ruhum, fikrim, dilim, örselense de,
Tek sabitliğimi hakikatın kıl..